Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Pożegnanie Okudżawy
#1
W refrenie "Pożegnania Okudżawy" słyszymy:
Cytat:Piosenka pożegnania -
Piosenką jest utraty;
Żegnałem ludzi i zdania -
Traciłem całe światy.
Być może autora zainspirował następujący fragment autobiograficznej opowieści o dzieciństwie Okudżawy pt. "Упразднённый театр" (polski tytuł "Wędrówki pamięci", WL 1997, przekład Ireny Lewandowkiej, str. 46-47):
Cytat:Żałował rozłąki z nianią. Żal mu było Kamińskich, którzy chcieli wyjechać. Rozpadło się to znane, do czego przywykł. Może wtedy po raz pierwszy pojawiła się dręcząca, niepowstrzymana melodia utraty: jedno za drugim, jedno za drugim, coraz częściej, coraz szybciej... Ta melodia będzie mu towarzyszyć przez całe życie. Jej niejasne półtony, zagłuszane codziennymi wydarzeniami, zapadają w pamięć, w serce i jeśli chcecie, w duszę. Myślał o tym nieustannie, ponieważ melodia wypełniała jego jestestwo i życie, bez niej wydawało się niemożliwe.
Żeby się o tym przekonać, musiało minąć pięćdziesiąt dziewięć lat. Przygnieciony tym ciężarem, słyszę melodię utraty szczególnie wyraźnie. Jeszcze uroczyściej dźwięczą instrumenty dęte, jeszcze rozpaczliwiej biją bębny i talerze, jeszcze przeraźliwiej zawodzą skrzypce i wiolonczele. Głosy moich krewnych - umarłych i żywych - łączą się w zapamiętałym hymnie. Słów nie ma. Jeden nieskończony ucieleśniony wydech.
Książkę tę gorąco polecam
Dauri
Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości