Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Na Zawołanie
#1
Brak mi powagi w moim życiu
w szarawej mgle przepływam wszechświat
i walczę przeciw falom smutku
co prądem niosą mi wspomnienia

myśl na zawołanie

Już brak sumienia w wspólnym byciu
bo prąd wspomnienia tłumi ufność
i wciąż odbicia w szybach domu
nam grożą prawdą i śladami

bądź na zawołanie

Wymazać przeszłość i tożsamość
a czasem liści pled na grobie
napisać przyszłość szkłem na skroniach
a w końcu wyryć ją w kamieniu

żyj na zawołanie

W wazonach róże wysuszone
uczuciem żywią martwe płatki
spłowiała czerwień zakurzona
obraża miłość zapomnianą.

Patrz na zawołanie

A krucha glina wazy trzyma
w rudawym płótnie sceny marzeń
na zawsze twarze malowane
kpią z martwych kwiatów pokonanych

patrz na zawołanie

Kot tuli łapki w moich włosach
i mrukiem śpiewa kołysanki
przypomni ślady które krzyczą
przypomną moment zapomnienia

słuch na zawołanie

Dlaczego grzech jest tak przepiękny?
i w swojej czerni tak jaskrawy
bo kochać źle - to żyć najlepiej
a raniąc, chronić się przed bólem.

Śmierć na zawołanie.

11.07.2007
"Chude Dziecko"
Odpowiedz


Wiadomości w tym wątku

Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości